Moslims en islamitische organisaties, zoals Moskeeën, worden wereldwijd geconfronteerd met een epidemie van geïnstitutionaliseerde, systematische en consistente haat en agressie. Overheden, regionale en internationale instanties hebben maatregelen genomen die onevenredig gericht zijn op moslims en hen als hoogrisico en risico op extremisme kaderen als reactie op veiligheidsdreigingen. Moslimgemeenschappen en hun organisaties worden oneerlijk getroffen door veiligheidsmaatregelen die hun recht op vrijheid van religie en andere fundamentele mensenrechten beperken. Schadelijke stereotypen en vooroordelen over moslims en de islam worden in stand gehouden door de mainstream media, machtige politici, invloedrijke figuren in de populaire cultuur en in academische discussies. Deze vijandige klimaat creëert een samenleving waarin moslims worden gemarginaliseerd en uitgesloten. Fascisme kruipt terug in Europese samenlevingen en islamofobe wetten zijn daarvan een manifestatie. Dit heeft geleid tot discriminerend profileren als officieel beleid in veiligheidscontexten, ongerechtvaardigde surveillance, onwettige profiling en de normalisatie van islamofobe wetten en politiek, zoals het niqab- en hijabverbod.